Historia Spirytyzmu

   Kiedy na jeden ze światów spadła klątwa przemijania to choroby i inne cechy rozkładu przyczyniły się do uwolnienia ogromnej ilości nieśmiertelnej esencji życiowej, którą my zwiemy potocznie "duszami", a magowie energią śmierci. Powstała zatem jaźń, która poczęła się tą energią zajmować - Netheril. Wiele lat później sprytni słudzy Requanisa dojrzeli możliwość kontrolowania jej, podchodząc do zagadnienia duszy "naukowo". Traktowali dusze jako energię magiczną. W rzeczywistości jednak operowali czymś czego nie rozumieli. Ocierając się o energie rozkładu która była potrzebna do kontroli duszy, używając jej, nie od razu dostrzegli Zmianę. Posługując się energią Netherila wypaczali swoją duszę i ciało. Energia ta bowiem bez względu w jaki sposób wykorzystana jest całkowitym przeciwieństwem wszystkiego co żyje, sama w sobie budzi strach i grozę, dręczy jej użytkownika równie silnie jak osoby przeciw, którym jest wykorzystywana, zatruwa i niszczy wszystko.
Powołany do życia dawny Zakon Requanisa, który stał na straży porządku w magii, zauważył, że część z braci została skażona Klątwą. Z biegiem czasu tych którzy używali energii śmierci zaczęto nazywać Nekromantami, a ich działania uważano za wyjątkowo plugawe. Nekromanci byli tknięci rządzą władzy, czego pierwszym krokiem była kontrola dusz. Nauczyli się manipulować energią śmierci tak, by przeistaczać ją w bluźniercze zaklęcia, których celem było oczarowywanie istot, przejmowanie władzy nad umysłem aby pozyskać więcej sług. Odkryli jednak, że w tej sferze ich inkantacje są o wiele bardziej skuteczne jeśli chodzi o martwą tkankę ludzką. Już wcześniej zaczęli się domyślać, że moc którą kierują to siła Netherila. Nie byli jednak na tyle odważni by eksperymentować na ciałach ludzkich. Pierwszym który odważył się to zrobić był Venheld, znany ze swych konszachtów z demonami. On i jego uczniowie przekroczyli próg, z którego nie ma powrotu. Reszta Nekromantów podążyła za nim ostatecznie tracąc swoje jaźnie, wiecznie szukając rozkładu i sposobów kontroli nad nim, chcąc powiększyć swoją potęgę i zaspokajać niepohamowane ambicje. W międzyczasie Zakon Requanisa widząc co dzieje się wśród tych braci którzy zaczęli badać tą energię powołał Rade na czele której stanął arcymag Vertos słynący z opracowywania zaklęć ochronnych. To on bezwzględnie kazał spalić wielu z zakonników badających nekromancje. Opracował wiele zaklęć chroniących przed nieumarłymi jak i inkanty broniące umysł oraz otoczenie przed wpływem rozkładu.
Nekromanci zostali wygnani z miast w obłokach sinych dymów ognisk, na których byli paleni żywcem. Ci nieliczni którzy pozostali nieodkryci przenieśli swoje laboratoria do tajemnych siedzib w miastach. Musieli wiecznie ukrywać się przed Zakonem Requanisa i sługami Vertosa. Wiedzieli, że będą zmuszeni wynieść sie z miast, a to z powodu chorób, które nawiedzają obcujących z Rozkładem. Uciekinierzy postanowili na zawsze opuścić miasta. Zamieszkali w najgłębszej dziczy, lub w starych grobowcach, gdzie mieli dużo "materiału" do badań.
W dzisiejszych czasach istnieje niewielu Nekromantów. Wciąż potężni dzięki mocy Netherila strzegą zazdrośnie tajników swej wiedzy. Jednak są magowie, którym udaje się uszczknąć trochę tej wiedzy lub nawet posiąść moc równą niektórym Nekromantom. Nie czczą oni Netherila, wykradają jedynie należną mu energię śmierci nawet w pełni jej nie rozumiejąc. Balansując na granicy ryzyka muszą ciągle uważać by nie popełnić błędu i nie narazić się na gniew Władcy Otchłani, który gardzi nimi. Przez to, że często kontaktują się ze światem zmarłych zwie się ich Spirytystami.