DM II: Dziedzictwo Mistrzów

Był środek nocy kiedy to stary Ludvick van Deen wyszedł ze swej chatki, by zaczerpnąć świeżego powietrza. Usiadł na ławeczce przed domem i rozmyślał. Noc była chłodna, wiatr muskał jego sędziwą twarz. Przypominał sobie czasy kiedy to był najznakomitszym z minockich kowali, cenionych przez największych rycerzy, najbogatszych mieszczan, a nawet przez najbiedniejszych. Pod wpływem miłych mu wspomnień postanowił udać się do kuźni, w której niegdyś pracował. Przeszedł obok opustoszałej karczmy, minął  bank, by zatrzymać się przy wiekowym już budynku, znad którego dym dobywał się niemiłosiernie. Tylko w tym miejscu praca jeszcze wrzała. Wielka sterta zwojów z wypisanymi zamówieniami piętrzyła się na dębowym stole. Starzec pogładził długą, siwą brodę przyglądając się pracy licznych kowali. Głośne dźwięki wydawane przez uderzające o kowadła młotki mogły irytować niejednego ze śpiących już mieszkańców. Żaden z pracowników go nie zauważył, wszyscy byli zajęci. Staruszek pomimo swojej krótkowzroczności zauważył, że jedno z kowadeł jest wolne. Widząc je uśmiechnął się szeroko i wyszedł chwiejnym krokiem na środek kuźni pytając krótko: ‘Może pomóc?’. Mężczyźni parsknęli śmiechem drwiąc: ‘Ty, dziadku?’. Jednak on nie przejął się uwagami na swój temat. Chwycił pewnie w dłoń jedno z zamówień, wyjął stary młotek zza pazuchy, który zawsze miał przy sobie i podszedł do pustego miejsca. Zakasał rękawy, przeczytał uważnie zapiski na zwoju, splunął na rękawice jak to zwykł robić i z trudem schylił się po kilka sztab. Cała reszta odłożyła narzędzia i przyglądała się pracy Ludvicka z założonymi rękami. ‘Co on sobie myśli?’ – słyszał głosy z daleka. Młotek kierowany ręką starca z wielką siłą uderzał o rozgrzaną sztabę formując ją w porządane kształty. Snopy iskier sypały się od kowadła po ziemię. Pot spływał strumieniem po czole starego. Kilka minut później uniósł głowę, otarł czoło rękawem i z niemałym uśmiechem na twarzy, wręczył z dumą wielki, jeszcze rozgrzany miecz jednemu z kowali, którzy z niego drwili. Ten zaniemówił z wrażenia przyglądając się niezwykłemu ostrzu i wspaniale zdobionej klindze. Wokół niego zebrali się inni pracownicy kuźni, cała ich uwaga skupiła się na jednym przedmiocie… Ludvick zadowolony z siebie rzucił rękawice na ziemię i wyszedł chwiejnym krokiem. Westchnął ciężko wspominając stare czasy i udał się z powrotem do swej chatki…

tomzoR

Jest to chyba najbardziej popularny zawód i to nie bez powodu. Pieniądz duży, bo każdy potrzebuje zbroi lub oręża. Dobry kowal jest w stanie zrobić majątek w krótkim czasie. Oczywiście z Kowalstwem wiąże się górnictwo bo co to za kowal co nie umie wykopać rudy.

Do pracy niezbędne są:

• Piec - Przy nim topimy rude na sztaby (wymagania do rozłożenia pieca: po 40% kowalstwa, majsterkowania i  górnictwa).
• Kowadło - Na kowadle kujemy przedmioty (wymagania do rozłożenia kowadła: po 40% kowalstwa, majsterkowania i  górnictwa).
• Młot - Za pomocą młota kujemy przedmioty.
• Sztaby - To właśnie ze sztab wykuwa się wszystkie bronie i pancerze.

Kucie:

Stojąc w pobliżu kowadła naciskamy dwa razy na młot, a potem na materiał z którego będziemy kuć. Jeśli mamy wystarczającą ilość sztab i odpowiednie umiejętności wybrany przedmiot pojawi się w plecaku.

• Raz wytworzony przedmiot można przekuwać,
• przy 6. przekuciu przedmiot uzyskuję wyjątkową jakość,
• od 95% umiejętności można dodawać ulepszenia do wyjątkowych przedmiotów.

Możliwe ulepszenia:

1. podpis
2. zmiana koloru – przekuwamy przedmiot tak, aby uzyskał kolor wybranego metalu (wymagane 20 sztab)

Ulepszenia dodajemy przez użycie narzędzia na wykutym wyjątkowym przedmiocie.

Przetapianie:
W celu przetopienia przedmiotu należy kliknąć dwukrotnie na piec, następnie wskazać obiekt który ma zostać przetopiony. Możliwe jest również  przetopienie wszystkich przedmiotów znajdujących się w worku – wystarczy na niego wskazać.