DM II: Dziedzictwo Mistrzów

Przed budynkiem łucznika w Yew sypały się iskry. Słychać było skrzyp obracanego koła, służącego do ostrzenia noży, mieczy i różnorakiego oręża. Chwilowo używane było do ostrzenia grotów strzał.
Rupert, arcymistrz tworzenia łuków przygotowywał strzały na specjalną okazję. Doskonale wyważone, ze srebrnym grotem na czubku oznaczały śmierć dla każdej istoty zrodzonej z ciemności. Yew zawsze miało z tym kłopoty. Jakoś nikt nie chciał walczyć z wilkołakiem w zwarciu, ani mierzyć sił z potężną magią wampirów bezpośrednio. Produkcja łuków ruszyła więc pełną parą. W dzień wytwarzano kusze i łuki, zaprojektowane specjalnie, by nieść śmierć jeszcze szybciej i jeszcze dalej. W nocy modlono się, by nikt nie musiał tej broni używać. Nie mniej Rupert był fachowcem. Odrzucił setną strzałę na stos i zawołał pomocnika, by przyniósł mu do nich brzechwy. Po chwili jednak rozmyślił się i kazał jemu samemu nacinać rowki dla brzechw. Musi się kiedyś tego w końcu nauczyć. On sam ma ważniejsze sprawy na głowie. Udać się do swojej pracowni i wyciągnąć z beczki kilka namoczonych cięciw. Obejrzał je wprawnym okiem i wybrał spośród nich jedną. Potem podszedł do pobliskiego stołu. Wśród trocin i kawałków drewna leżał jego najnowszy projekt – kusza samopowtarzalna. Ile zachodu kosztowało go jej zaprojektowanie, ileż pracy jej zrobienie! Teraz wystarczała tylko dobra cięciwa i robota była skończona. To wciąż był prototyp, lecz z dobrą cięciwą bełty przelatywały przez deski i przez płytki metalu! Dobry, srebrny grot i w nocy może uda mu się upolować jakiegoś likantropa.
Westchnął ciężko i wyszedł z pracowni, by pouczyć młodego terminatora jak powinno się ciąć rowki do brzechw. Potem jeszcze to mizerne struganie łuków! No, ale Lord płacił hojnie za każdą broń, która uczyni jego wojsko choć trochę silniejszym. Zaczął ostrzyć nóż o okrągły kamień i krzyknął na pomocnika, by pobiegł do banku przekazać drwalom, że kończy mu się drewno. W całym zaistniałym zamieszaniu i hałasie nie dojrzał ciemnej sylwetki wkradającej się do pracowni. Postać po chwili wybiegła z magazynu trzymając w rękach cenną kuszę Ruperta. Zniknęła w zaroślach, zanim ktokolwiek ją dojrzał.
morfin

Opis umiejętności
Zawód ten tak jak każdy inny wymaga ciężkiej pracy. Prawdziwy mistrz jest w stanie zbić majątek, bo wiadome jest, że łuk czy kusza stanowią potężną broń. Szczególnie jeśli wykonane są z najlepszego drewna. Z zawodem „łuczarza” powiązany jest zawód drwala bo przecież łuki, kusze i strzały robi się z drewna.

Nauka umiejętności
Do NPC odpowiedzialnych za naukę podstaw Tworzenia Łuków należą: Łucznik, Stolarz. Znajdują się oni w większości zamieszkałych miast. Wystarczy zgłosić się do nich z określoną ilością złotych monet i wypowiedzieć zdanie ze słowami „naucz” oraz „tworzenie lukow”. Za każde 10 złotych monet uzyskamy 1% umiejętności, aż do poziomu 33%

Tworzenie łuków
Narzędziem podstawowym „łuczarza” jest siekiera, której używa zawsze (dwuklik i wybrać materiał: kłody lub deski) do przygotowania drzewców lub wykonania łuku albo kuszy (wybrać w menu odpowiedni przedmiot). Jeśli chcemy zrobić strzały bądź bełty potrzebne są wcześniej wykonane drzewce (dwuklik na drzewce, w menu wybiera się rodzaj bełtów/strzał) oraz pióra lub odpowiednia ruda (muszą znajdować się w plecaku).

Poniżej znajduje się pełna lista przedmiotów jakie wykonać może twórca łuków. Materiały podane są dla pojedynczej sztuki.

Uwagi

• Od poziomu umiejętności 90% możliwe jest wykonanie przedmiotów wyjątkowej jakości,
• przedmioty wyjątkowej jakości wykonuje się losowo,
• poziom umiejętności Tworzenie Łuków ma wpływ na częstość wykonywania przedmiotów wyjątkowej jakości

W razie pytań zapraszamy na nasze kanały irca, takie jak #ultima-dm, #help-dm, #pomoc-dm i inne.

Wszelkie zauważone błędy tej strony prosimy zgłaszać na naszym forum.

Aktualizacja: Jaskółka